Πουρές μπιζελιού ή πράσινη φάβα

Πρόκειται για μια ολωσδιόλου διαφορετική γεύση από τη φάβα, Σαντορίνης ή γουατέβερ. Σερβίρεται με τον ίδιο τρόπο και συνοδεύει άριστα ψάρια, τηγανητά ή ψητά.

Υλικά:

½ κιλό μπιζέλια ξερά
1 κρεμμύδι μεγάλο
1-2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
1 πιπεριά κέρατο
1 ποτήρι λευκό αρετσίνωτο κρασί
1/5 ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο
5-6 σπόρια μπαχάρι
½ καυτερή πιπεριά
1 κοφτή κουτ. σούπας αλάτι χοντρό
1 φλυτζάνι ελαιόλαδο
2 λίτρα νερό




Εκτέλεση:

Ψιλοκόβουμε στο χέρι ή στο μούλτι κρεμμύδι και πιπεριά. Ρίχνουμε στη χύτρα το ελαιόλαδο και σε μέτρια φωτιά σωτάρουμε. Σβήνουμε με το κρασί δυναμώνοντας τη φωτιά, ρίχνουμε το νερό και όλα τα υλικά εκτός του αλατιού. Μαγειρεύουμε για 40-50 λεπτά περίπου (εξαρτάται από τα μπιζέλια). Αφαιρούμε τους σπόρους 5 λεπτά νωρίτερα με μια τρυπητή κουτάλα και τους περνάμε σε μηχανή πουρέ ή στο μούλτι. Αν δυσκολεύεται χρησιμοποιούμε ζωμό από τη χύτρα. Ρίχνουμε τον πολτό ξανά στη φωτιά μαζί με το αλάτι και στον καθορισμένο χρόνο σβήνουμε. Αν έχει γίνει μια αραιή κρέμα, μόλις κρυώσει θα είναι τέλειος ο πουρές.

 Πίνουμε:

Ένα λευκό της ποικιλίας Μαλαγουζιά είναι πάλι ότι πρέπει. Πρόκειται για ένα λευκό κρασί με κανονικό βαθμό, χαμηλή οξύτητα, ιδιαίτερη γεύση, έντονο χαρακτηριστικό άρωμα. Επίσης ένα Μοσχοφίλερο ταιριάζει άριστα.


Παρατηρήσεις:

Μπορεί να παρασκευαστεί και με ξερό αρακά,
εξάλλου τα δυό φυτά είναι πολύ στενοί συγγενείς.
Στην Πόλη το ονομάζουν πράσινη φάβα και στη
Γαλλία πουρέ αρακά. Σε συνδυασμό με πουρέ
πατάτας και πουρέ καρότου σε τριόρωφο food styling συνοδεύουν ψητό σολωμό. Εκτός από ψητά ψάρια ταιριάζει υπέροχα και με τηγανητό μπακαλιάρο ή παγκάσιους, απογειώνοντας σε όλες τις περιπτώσεις τη γεύση του ψαριού.

Μαυρομάτικα με σπανάκι

Τα μαυρομάτικα μαγειρεμένα με διαφορετικό τρόπο, ώστε να εξαφανίζεται η γεύση των οσπρίων και να αφομοιώνεται σαν μέρος του συνόλου.

Υλικά

½ κιλό φασόλια μαυρομάτικα
½ κιλό σπανάκι
2 κρεμμύδια ξερά
3        »          χλωρά
1 πιπεριά κέρατο
1        »    Φλωρίνης (κόκκινη)
1        »    πράσινη (για γεμιστά)
1/4 ματσάκι άνηθο
20 γραμμάρια πιπερόριζα (τζίτζερ) καθαρισμένη
2/3 φλιτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο
2 λίτρα ζεστό νερό
1 κουταλιά της σούπας αλάτι χοντρό
½      »        του γλυκού κοφτή πιπέρι ή 1/3 από μια καυτερή πιπεριά

Εκτέλεση

Πλένουμε όλα τα υλικά με ιδιαίτερη προσοχή στο σπανάκι που πολλές φορές έχει χώμα. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια, τις πιπεριές (όχι την καυτερή αν βάλουμε) και το άνηθο. Χοντροκόβουμε το σπανάκι, είναι πιο εύκολο με ψαλίδι κουζίνας. Καθαρίζουμε τη φλούδα της πιπερόριζας και τρίβουμε το υπόλοιπο σε ψιλό τρίφτη. Λίγο ζουμί που θα βγει προσέχουμε να μην το χάσουμε και κάτι ίνες που μένουν στο τέλος τις πετάμε.

Ζεματίζουμε (σε νερό που βράζει) για 5 λεπτά τα φασόλια. Σουρώνουμε και πετάμε το νερό.
Σε άλλο σκεύος ρίχνουμε το μισό ελαιόλαδο και σωτάρουμε για 5 λεπτά σε χαμηλή φωτιά τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια και τις πιπεριές (όχι την καυτερή). Δυναμώνουμε τη φωτιά, ρίχνουμε το ζεστό νερό και όλα τα υλικά (και τα σουρωμένα φασόλια) εκτός από το υπόλοιπο ελαιόλαδο και το αλάτι. Σε μισή ώρα ρίχνουμε και το αλάτι με το υπόλοιπο ελαιόλαδο, σβήνουμε τη φωτιά και αφήνουμε άλλα 5 λεπτά να πιει το ζουμί. "Ψαρεύουμε" το κομμάτι της καυτερής πιπεριάς και το πετάμε. Σερβίρουμε.

Πίνουμε

Μοσχοφίλερο, άλλο λευκό κρασί με φρουτώδη γεύση.

Ακούμε

Joe Satriani - I believe

Παρατηρήσεις

Η συνταγή αυτή διαφέρει από τις υπόλοιπες που κυκλοφορούν στο ότι έχει λιγότερο σπανάκι, περισσότερη ποσότητα από πιπεριές και κρεμμύδια που δίνουν γλυκιά γεύση και πολλά χρώματα, καθώς φυσικά και στο ότι έχει τζίτζερ, που προσθέτει μια ελαφρά καυτεροξυνή και πρωτότυπη γεύση.